دق که ندانی چیست گرفتم...

تو چه دانی که پس هر نگه ساده ی من

چه جنونی ،

چه نیازی ،

چه غمی ست ؟

مهدی اخوان ثالث

-کجاست؟

+تو دلمه...

-اذیت نمیشی؟

+نه، خیلی وقته اینجاست. عادت کردیم به هم...

مثل یه غده سرطانی تو دلم، تو مغزم ، تو گلوم ... مثل دو تا دوست که گهگاهی دعوامون میشه ، مثل یه درد عزیز، مثل دق ... !

کودک درون غمگین......